De stemmen zijn geteld en de ondernemingsraadsverkiezingen blijken meer te leven dan drie jaar geleden. Zo’n 30 procent van de medewerkers brachten hun stem uit, meer dan de 24 proecent in 2023. Naast de drie vakbonden deden ook twee nieuwe lijsten mee en die komen direct de raad in. Een mooie democratische overwinning voor hen.
Maar, er viel nog iets op: ondanks de zorgvuldig samengestelde lijsten kozen medewerkers overtuigend voor een vertegenwoordiging die zich de laatste jaren uitgesproken heeft over het verbreken van de institutionele banden met Israël. Het is hard nodig om druk uit te oefenen, omdat ze in de schaduw van de oorlog in Iran door blijven gaan met de uithongering in Gaza, de apartheid op de Westelijke Jordaanoever, en ook meer dan een miljoen Libanezen hebben verjaagd uit Zuid-Libanon. Opnieuw zijn universiteiten plat gebombardeerd. De VU moet keuzes maken over wat voor universiteit ze wil zijn en met welke partners ze samen wil werken aan een betere, sociale en duurzame toekomst. Vanaf september gaan we met sterker mandaat dan ooit het gesprek hierover aan.
Ondanks VN-resoluties en dikke rapporten trekt de Israëlische regering zich niets aan van het internationale recht of menswaardigheid en heeft de VU nog niet voldoende actie ondernomen tegen dit beleid. Wij willen zicht op alle institutionele banden met partijen die mensenrechten schenden. We willen weten waarom deze banden er zijn en hoe deze met zorg voor de betrokkenen zo snel mogelijk kunnen worden afgebouwd. De VU hecht aan dialoog, maar wij willen dat de VU zich actief inzet op alle fronten en een voortrekkersrol neemt in de boycot die nodig is om de dialoog op gang te brengen en verandering af te dwingen. Op de eigen campus moeten we in gesprek blijven met elkaar. De VU moet voor iedereen een veilige plek zijn. We moeten samen zorgen dat protesten geweldloos verlopen. De afgelopen jaren is dit niet goed gegaan. De repressie van tegengeluid kunnen we hopelijk achter ons laten.
Voor een sociaal veilige en inclusieve campus moeten we ook naar onszelf kijken. De OR is nog geen afspiegeling van de VU en in de toekomstige raad ontbreken belangrijke perspectieven. Dit is geen toeval, maar een symptomatisch falen van ons als gemeenschap om die ruimte te maken en te geven. We begrijpen dat het College van Bestuur daar werk van wil maken en daar dragen we graag aan bij.
We kijken uit naar de goede samenwerking voor de VU en een vrij Palestina!