Hij staat pontificaal op de website van Ad Valvas. Een enquête over seks. Deelnemers maken kans op een waardebon van 50 euro, dus ik besluit hem in te vullen. Praten over mijn seksleven in ruil voor vijftig piek. Dichter bij prostitutie ga ik in mijn monogame bestaan waarschijnlijk niet komen.
Zoals in wel meer gesprekken over seks begint de enquête met onschuldige vragen over het belang van intimiteit in mijn relatie, maar voor ik het weet, zit ik details in te vullen die ik mijn beste vrienden onder invloed van een halve krat bier nog niet toevertrouw. En dan spookt door mijn hoofd: wat als deze antwoorden uitlekken?
Want die kans bestaat. Zo kreeg ik onlangs een brief van de financiële afdeling van de VU, waarin ze me lieten weten dat mijn BSN-nummer was gelekt. Fantastisch. Dan had ik net zo goed bij Odido kunnen zitten.
BSN-nummers zijn van het type informatie waarover men altijd zegt dat het heel privacygevoelig is en dat je hem met niemand moet delen, anders zwaait er wat.
Een korte zoekopdracht leerde mij dat criminelen wel raad weten met het nummer: door het te combineren met simpele gegevens als je adres en geboortedatum kunnen ze rekeningen openen, leningen afsluiten en online aankopen doen op jouw naam. En ík vind het al frustrerend als iemand zonder overleg voor mij een toetje bestelt.
Het BSN-nummer is slechts een deel van de buit. Eigenlijk geldt voor alle persoonsgegevens dat ze – eenmaal op straat – leiden tot een verhoogde kans op diefstal, oplichting en identiteitsfraude. En toch vul ik naast mijn adres ook mijn naam, geboortedatum en telefoonnummer gedachteloos naar waarheid in als ik een bestelling plaats bij Snackbar Joop. Want ja, hoe groot is de kans dat die gehackt wordt?
Nou, let op. In opdracht van het ministerie van Economische Zaken is het risico van verschillende bedrijfsongevallen onderzocht. Zo is de kans op brand 1 op 8000 en een inbraak 1 op 250. Een cyberaanval scoort 1 op 5.
Toch zie ik een datalek bij Snackbar Joop als een verwaarloosbaar kleine kans, maar ik vul wel een seks-enquête in omdat ik een goede kans denk te maken op een van de vijf cadeaubonnen, die onder duizenden deelnemers worden verdeeld.
Eigenlijk zou het delen van persoonsgegevens dezelfde argwaan moeten opwekken als die seksvragenlijst. Daarom wil ik dit voorstellen: laten we die bewijs-dat-je-geen-robot-bent-checkbox onderaan zo’n invulformulier vervangen door een controlevraag over die ene (onvervalsbaar menselijke) bezigheid. ‘Beschrijf de verbeterpunten in uw seksleven’ bijvoorbeeld. Of: ‘Heeft u een fetisj en zo ja, welke?’ Dan pas gaan we het delen van gevoelige data ook echt vóélen.