We passen niet allemaal in het hokje man of vrouw. Hoe moeten het onderwijs met transgenders omgaan? Het Transgender Netwerk Nederland biedt de helpende hand en verspreidt een folder.
Naar schatting studeren er tussen de duizend en vijfduizend transgenders aan de universiteit. In het hbo kan dit aantal oplopen tot negenduizend, staat in de folder. Deze studenten lopen vaak tegen onbegrip en onwetendheid aan: één op de vier Nederlanders vindt nog altijd dat er iets mis is met personen die zich man noch vrouw voelen. En ongeveer een vijfde van de transgenders voelt zich gediscrimineerd door het personeel van zijn school of universiteit.
Telkens opnieuw uitleg
Daarom geeft het Transgender Netwerk tips. Bijvoorbeeld: train als universiteit of hogeschool voldoende vertrouwenspersonen om de worsteling van studenten met genderidentiteitsvragen te kunnen herkennen. En zet het geslacht van studenten niet op presentielijsten, zodat transseksuele studenten niet telkens opnieuw uitleg hoeven te geven.
Als student aan de Universiteit Leiden ontdekte Robin Mier (25) dat hij zich meer man dan vrouw voelde. “Ik woonde in een meisjesstudentenhuis. Halverwege de zoektocht naar mijn identiteit ben ik maar verhuisd, ik voelde me er niet meer helemaal gemakkelijk bij.” Op de universiteit werd goed gereageerd op zijn transitie. “Ik liep wel tegen bureaucratische problemen aan, maar docenten en klasgenoten reageerden erg ontspannen.”
Signaal af
Mier zegt geluk te hebben gehad. “Van vrienden hoor ik dat het niet overal zo gemakkelijk gaat. De universiteit kan zich nogal onwillig opstellen, bijvoorbeeld bij het veranderen van het geslacht in het computersysteem. Dat systeem is nog lang niet flexibel genoeg.”
Hij is dan ook blij met de folder. “Niet alleen is de informatie handig, maar het geeft ook een signaal af dat het onderwerp de moeite waard is om een folder van te maken. Dat biedt steun.”
Meisjesnaam
Nog niet zo lang geleden hadden transgenders het een stuk lastiger. In 2010 wilde een student zijn diploma wijzigen aan de Universiteit van Amsterdam, omdat daar nog steeds zijn meisjesnaam op stond. Dit leverde problemen op bij sollicitaties. Pas na druk van buitenaf wilde Universiteit van Amsterdam de nieuwe bul in orde maken.
Wat ik in de discussie over transgender etc. nooit heb begrepen is het volgende. Vroeger mochten meisjes trouwen als zij 16 waren en jongens als zij 18 waren. Dat is veranderd onder invloede van de vrouwenemancipatie: jonge meisjes moesten beschermd worden tegen zulke heftige beslissingen als een huwelijk. Dus werd bepaald dat ook meisjes pas mogen trouwen als zij 18 zijn. En dan zouden pubermeisjes wél in staat zijn om op jonge leeftijd een beslissing te nemen die honderdmaal ingrijpender is, en niet is terug te draaien, dan een huwelijk.