Je kunt veel over Marlon zeggen, maar vrijmoedig is-ie. Er zijn maar weinig mensen die zich zo onbeschroomd misdragen als de leider van de studentenpartij VSP met een slok op. Het getuigt van een onverschrokkenheid om U. tegen te zeggen.
Met een lang artikel gaf Het Parool alvast een aanzetje tot zijn strafblad. Marlon zou een hengst hebben uitgedeeld aan iemand die vroeg waarom hij een nazilied zong. Marlon zou een trans persoon “geestesziek” hebben genoemd. Marlon zou vrouwen expres aanraken op intieme plekken. Marlon zou medestudenten (“faggots”) in gangen achtervolgen met vragen als “ben jij gay?” en “ben jij een van hen?”.
Eerdere beschuldigingen weersproken Marlon en zijn metgezellen nog in hun podcast Vrijmoedige Praatjes: “We veroordelen intimidatie van alle aarden.”
Ook discrimineerden de mannen naar eigen zeggen niemand: “Wij staan natuurlijk voor een vrij academisch debat, waarin iedereen een plek krijgt.”
Met de kennis van nu blijkt die podcast het witwaskanaal van VSP, waarin ze onfrisse hemden met bruine vlekken onderdompelen in onschuld. Het is een bekende truc bij radicale fracties: extremistische uitingen worden voor de bühne gerelativeerd, terwijl de goede verstaander weet wat-ie eraan heeft. Dog whistles, noemt rechtsprofessor Ian Haney López ze (even voor de VU-afdeling Veiligheid en Gedrag: dit is dus wat anders dan die rape whistles die jullie de Marlons slachtoffers voorschrijven).
Marlon lijkt zelf overigens donders goed te weten wat valt binnen de grenzen van het betamelijke. Na een kleine aarzeling besluit hij bijvoorbeeld om het uiterlijk van een van zijn politieke tegenstanders toch maar niet in de podcast (lees: publiekelijk) te omschrijven. “Dan word ik gelijk gecanceld.”
Een uitgekiende strategie dus. Maar hoe heeft het dan mis kunnen gaan?
Nou, zelfs zo’n “lange, gespierde, charismatische” knul als Marlon heeft een achilleshiel. Want wat blijkt? Meneer Vrijmoedigheid kan niet zuipen. Of hij kan in ieder geval geen maat houden.
Deze column schrijf ik voor een journalistiek platform van een universiteit, dus ik hoef vast niet uit te leggen dat mensen met een zeker promillage in hun bloed dingen doen waar ze zichzelf nuchter van hadden weerhouden. Bij de een is dat vreemdgaan, bij de ander kennelijk het mishandelen van lhbtiq+’ers.
Wie de standpunten van VSP een beetje kent, wist al dat Marlon over een gebrekkige tolerantie beschikt. Maar de kleine speler heeft met zijn kwade dronk onbedoeld ook prijsgegeven dat er onder zijn al dan niet legitieme kritiek op diversiteitsbeleid en internationalisering, onversneden discriminatie schuilgaat.
Dat brengt me op een lumineus idee. Voorafgaand aan alle verkiezingen – op de VU, maar ook landelijk – organiseren we een Dronken Verkiezingsdebat. Iedere lijsttrekker is verplicht voor aanvang een fles wodka achterover te tikken en daarna laten we ze voor het oog van de camera leeglopen. Knappe jongen die zijn hondenfluitjes dan nog verborgen weet te houden. In vino veritas.