De welkomstspeech, die in voorgaande jaren werd gegeven aan een mensenmassa op het campusplein, werd ditmaal in de aula van het VU-hoofdgebouw gehouden. De organisatoren van de introductieweek zeggen dat dit op verzoek was van het college van bestuur, met name omdat de aandacht van studenten in het verleden nogal wegviel tijdens de speeches in de buitenlucht.
Onderbreking
De toespraak van de rector werd verstoord door een activist met een megafoon die opstond en begon te roepen. De VU blijft een van de weinige Nederlandse universiteiten die haar banden met Israël niet heeft onthuld, riep de activist. “Hé, hou je mond eens!”, riep iemand in het publiek naar de activist.
De activist liet zich daardoor de mond niet snoeren en riep dat de VU via het financieringsprogramma van Horizon Europe banden heeft met wapenfabrikanten en Israëlische universiteiten die bijdragen aan genocide. Af en toe kreeg hij bijstand van andere roepende activisten in het publiek. Uiteindelijk liep hij het podium op om leuzen als ‘free Palestine’ te roepen. Hem werd meerdere malen verzocht om op te houden.
“Dit is iets dat we allemaal erg voelen. Maar we zijn het er op de campus niet altijd eens over welke acties er genomen moeten worden”, reageerde rector Geurts. In zijn toespraak sprak hij zijn bewondering uit voor de Pakistaanse kinder- en vrouwenrechtenactivist Malala Yousafzai, die liet zien hoe een individuele student de wereld kan veranderen. Hij vertelde ook hoe een rechtenstudent die bezorgd is over Gaza bijvoorbeeld bij de VN kan gaan werken om verschil te maken als wereldburger. Maar naast urgentie is het volgens Geurts ook belangrijk om te weten hoe je verandering teweeg brengt. En hoewel activisme veranderingen teweeg kan brengen, is het ook belangrijk om te luisteren naar andere standpunten, oppert de rector.
Volgens iemand van VU for Palestine zijn de activisten uiteindelijk vrijwillig vertrokken. De beveiliging zou ze niet hebben aangeraakt, behalve dat er een beetje aan iemands jas werd getrokken.
Win een studentenwoning
De welkomstspeech werd gevolgd door de infomarkt op het campusplein. Nieuwe studenten konden hier kennismaken met de vele studentenverenigingen en organisaties. Een AI-vereniging gaf blikjes weg, een sportvereniging liet studenten tegen elkaar roeien en er was een escaperoom in de vorm van een witte tent.
Ook commerciële partijen waren volop aanwezig. Tal van studenten hadden een oranje pet op die werden uitgedeeld door Ziggo, een DJ in een Redbull-truck verzorgde de muziek en de grootste blikvanger was een containergroot huisje van Samsung. Studenten konden in dat huisje samen met de AI van Samsung een zin over hun toekomstige beroep opstellen. De persoon met de beste zin krijgt een gratis studentenwoning voor een jaar.
Volgens de organisatoren van de introdagen zijn bedrijven al lange tijd welkom op de infomarkt. Ze betalen voor hun plek en dankzij die inkomsten hoeven studenten niet meer te betalen voor hun introweek-kaartjes. Hoewel de prijs van die kaartjes niet is gestegen, is het bezoekersaantal toch met 20 procent gedaald. En vorig jaar was er ook al een daling van 25 procent. De organisators kunnen de daling niet verklaren, maar gaan wel extra onderzoek doen om te achterhalen wat er beter kan.
Palestina kraampje
Later in de middag hebben activisten van VU for Palestine een leeg kraampje overgenomen. Hun eerdere aanvraag voor een kraampje was afgewezen, zeggen ze. Er waaide een Palestina-vlag en ze deelden flyers over hun organisatie uit. Eén van de beheerders van het kraampje zei dat beveiligers hen maanden te vertrekken. De activisten weigerden dat en zijn vervolgens met rust gelaten. Volgens de activisten zijn er geen VU-vertegenwoordigers langsgekomen om in gesprek te gaan.
Het is niet leuk als activiteiten onderbroken worden en ongewild de wereld zich aan ons opdringt – op momenten dat het ons niet zo uitkomt. De rector meldt volgens dit artikel: “Dit is iets dat we allemaal erg voelen. Maar we zijn het er op de campus niet altijd eens over welke acties er genomen moeten worden” en “…hoewel activisme veranderingen teweeg kan brengen, is het ook belangrijk om te luisteren naar andere standpunten…”. Het klinkt allemaal heel redelijk en vriendelijk, maar het lijkt wel een bevestiging van de column van Maurice Crul van 18 augustus. Zo werken we (bina) allemaal op onze eigen manier en binnen onze eigen taken en rollen mee met het onvergeeflijke onrecht en kwaad wat er gebeurt. Maar wij zijn toch geen daders, wij zijn toch niet medeschuldig? Of wel? Wie toont er nog moed? Moedig zijn in ons werk is volgens mij ook een van de kenmerken van onze ‘Art of Engagement’ aan de VU, maar we moeten natuurlijk niet al te (over)moedig worden…