Niet gewoon diversiteit maar súperdiversiteit aan de VU

NIEUWS

Campus  10 januari 2018

Niet gewoon diversiteit maar súperdiversiteit aan de VU

reacties 3

Een internationaal gezelschap van deskundigen komt op donderdag 1 februari bijeen aan de VU om te spreken over superdiversiteit.

Onder anderen de Amerikaanse socioloog Steven Vertovec, rectoren Ulrich Radtke (Universiteit Duisburg-Essen), Herman van Goethem (Universiteit Antwerpen) en Gene Block (UCLA, VS) en vice-CvB-voorzitter Francis Petersen (University of the Free State, Zuid-Afrika) spreken dan over superdiversiteit en welke rol het hoger onderwijs daarin kan spelen. Diversiteitscoördinator van de VU Wim Haan hoopt dat de bijeenkomst een breed publiek trekt.

Er begint zich in brede kring al duidelijk merkbaar een zeker ongeduld af te te tekenen met het begrip ‘diversiteit’ en nu kom jij met de overtreffende trap daarvan, superdiversiteit.
“Die irritatie heeft vaak te maken met het feit dat er allerlei clichés te berde worden gebracht als het over diversiteit gaat, waardoor het gesprek erover vastloopt. Voor mij is diversiteit een veelheid aan opvattingen en perspectieven, waaraan culturele diversiteit en genderdiversiteit en dergelijke instrumenteel zijn. Diversiteit is belangrijk. Uit een studie in het blad Nature blijkt dat wetenschappelijke publicaties van een divers team van onderzoekers een hogere ranking krijgen dan publicaties van een homogeen team, dat komt door die veelheid aan perspectieven.”

Van mensen met verschillende culturele achtergronden.
“Ja, het één volgt uit het ander, maar die twee soorten diversiteit zijn niet identiek. Diversiteit in culturele achtergronden is niet een doel op zichzelf.”

Wat is nou het verschil tussen diversiteit en superdiversiteit?
“Diversiteit is als er naast een dominante meerderheidscultuur verschillende andere minderheidsculturen bestaan. Superdiversiteit is als die dominante meerderheid één van de minderheidsculturen wordt, zoals je nu ook in Nederlandse steden als Rotterdam en Amsterdam ziet. Hoogleraar Maurice Crul heeft daar zijn oratie over gehouden. Als je als universiteit een afspiegeling van de samenleving wilt zijn, moet je dus zorgen dat die diversiteit ook op de campus terugziet. De Universiteit Leiden is daar nu mee bezig. Aan de VU is dat niet aan de orde.”

Hoezo niet?
“We zijn één van de meest diverse universiteiten van Nederland.

Qua studentenpopulatie, ja. De staf is nog hartstikke wit.
“Dat is één van onze aandachtsprioriteiten nu, dat we de organisatie ook diverser krijgen.”

Aan de VU begon diversiteitsbeleid ooit met het organiseren van iftars en zo.
“De laatste jaren focussen we ons op de aansluiting op de arbeidsmarkt, want voor studenten met een niet-westerse afkomst is het vijf keer moeilijker een baan te krijgen. We werken bijvoorbeeld samen met de rechtenfaculteit en met advocatenkantoren om studenten voor te lichten over wat er van ze verwacht wordt op de arbeidsmarkt, maar andersom ook die kantoren over wat studenten verwachten.”

“Verder zijn we bezig met de organisatie van een bridging-evenement in het Concertgebouw, in juni. Dat wordt georganiseerd door alle studentenverenigingen, het Concertgebouw en het netwerk Young Global People. Het wordt een breed opgezet programma met masterclasses en trainingen om mensen met verschillende achtergronden bij elkaar te krijgen.”

Op donderdag en vrijdag 1 en 2 februari vindt het jaarlijks onderzoekscolloquium plaats van de samenwerking tussen VU, UCLA en een aantal Zuid-Afrikaanse universiteiten. Dit jaar is het weer de VU die als gastvrouw mag optreden. Op donderdag 1 februari is de bijeenkomst over superdiversiteit. Meer informatie vindt u hier.

 

Peter Breedveld
BEELD: Black Panther door Jack Kirby (Marvel)
hits 1554

{ Lees de 3 reacties }

Keer op keer blijkt weer (ook uit dit artikel) dat diversiteit een doel op zich is geworden. Steeds als bepaalde demografieën (met name blanke mannen) de meerderheid vormen in bijvoorbeeld de exacte wetenschappen, of hoger management, dan wordt er automatisch aangenomen dat dit een probleem is, en een gevolg van discriminatie of seksime. Dit terwijl niemand rept over de grote meerderheid van vrouwen in bijvoorbeeld rechten of tandheelkunde, of het feit dat mensen van aziatische afkomst gemiddeld genomen succesvoller zijn dan blanke mensen. Dat is natuurlijk geen enkel probleem, maar waarom is het wel problematisch als blanke mannen de meerderheid vormen?

De onderliggende aanname die leidt tot het dwangmatig nastreven van diversiteit (en als logisch gevolg diversiteitsquota) is dat gelijke kansen een gelijke uitkomst impliceren. In werkelijkheid speelt er echter een veelvoud van factoren mee in de beslissingen die mensen maken, ook op het gebied van carrièrekeuzes. Zelfs bij volstrekt gelijke kansen voor iedereen kun je daarom niet verwachten in elke studie of baan een één-op-één afspiegeling van de maatschappij terug te zien.

Dogmatische diversiteitsproponenten vegen deze werkelijkheid echter compleet onder tafel en zijn alleen bezig met een ideologie die mijns inziens zijn doel volledig voorbij streeft. Gezien de onwetenschappelijke (en zelfs tegenstrijdige) basis van deze ideeën vind ik het bijzonder jammer dat de VU hierin mee gaat, en vooral ook dat er zo'n eenzijdige visie heerst waarbij critici van diversiteitsquota stelselmatig worden gedemoniseerd.

Bot gezegd is het bijzonder dom om beleidsvorming in een grote organisatie als de VU te baseren op onderbuikgevoelens (want dat zijn het) over hoe veel van elke bevolkingsgroep er "zou moeten zijn" in bijvoorbeeld de staf. Mijns inziens horen factoren als afkomst en geslacht gewoon geen enkele rol te spelen in bijvoorbeeld personeelsbeleid. Spelen die factoren wel een rol, dan impliceert dat zonder uitzondering discriminatie, en dat is niet acceptabel, ook niet als het tegen traditioneel dominante groepen gericht is.

Ik sluit me volledig aan bij de reactie van Jon Diligent hierboven. Graag wil ik daaraan toevoegen dat de wetenschap gedijt in een systeem waar kunde en kennis leidend zijn, ongeacht de achtergronden van haar beoefenaren in kwestie. Oftewel, in een meritocratie.

Maar in het kader van "superdiversiteit" meent onze diversiteitscoördinator, die ongetwijfeld goede bedoelingen heeft, dat we aan de VU etnisch moeten gaan werven, selecteren, en promoveren. Een absolute misvatting, wat mij betreft. En bovendien niet enkel slecht voor de wetenschap, maar ook voor de motivatie van alle mannelijke leden van de zogenaamde "dominante meerderheidscultuur".

Superdiversiteit is gewoon een ander woord voor blanke genocide.
Weg met het oorspronelijke Europese volk en zijn cultuur en vervangen door een mengelmoes van alles behalve Europeanen.
Dit zie je ook enkel in Blanke landen gebeuren deze culturele genocide

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.