OPINION

22 March 2016

Elke verkrachter is een man

Het vermengen van de discussie over seksueel geweld met het debat over vluchtelingen en migranten is ronduit hypocriet.

De discussie over de gebeurtenissen op oud-en-nieuw in Keulen doet ons als feministen diep zuchten. Het debat rond seksueel geweld wordt al jaren gekaapt door rechtse politici en liberale onruststokers. Sinds de Amerikanen in Afghanistan oorlog voeren onder het mom dat meisjes weer naar school moeten gaan en de rechtse politieke spits in Nederland alles omarmt wat homo is, is een discussie over het beschermen van ‘onze vrouwen’ gevaarlijk dubieus. Een agenda die seksueel geweld en ‘vreemdelingen’ in één adem noemt is vrouw- en mensvijandig. Die heeft niets te maken met strafvervolging van seksuele gewelddaden. 

Waarom heeft deze nacht zoveel losgemaakt? Was het alleen de fantasierijke mix van vreemdeling en seksueel geweld? Veertig jaar geleden werden de eerste blijf-van-mijn lijfhuizen in Duitsland opgericht door feministen. En werden de oprichtsters op het stadhuis uitgelachen: “Er zijn geen vrouwen in onze stad die geslagen worden, en als er eentje is, mag die bij mij bescherming zoeken”, zei een burgemeester in een stadje dicht bij Keulen. Dat lachen bleef nog jaren hangen in de gangen van mannenbolwerken in Duitsland; tot 1997 was verkrachting in het huwelijk niet eens strafbaar. Maar na de aanrandingen in Keulen is geseksualiseerd geweld een thema voor iedereen, want ja, nu zijn het vreemdelingen die aan ‘onze vrouwen’ zitten. 

Rechtse partijen slijpen hun messen in Duitsland, waar elke week een huis in de fik staat, totdat de eerste mens in vlammen opgaat. Het is een kwestie van tijd en de gewelddaden van Keulen worden misbruikt als keerpunt in de discussie rond migratie. Wie het werkelijk waren, speelt geen rol meer.

De nacht die alles veranderde en opeens iedereen tot feminist maakte? Waarom is het belangrijk wie de daders waren? Duitse feministen spreken zich na de gewelddaden in Keulen uit tegen seksisme en racisme. Vrouwengroepen strijden al veertig jaar tegen geweld tegen vrouwen. Zij maken duidelijk dat vrouwen als een beschermd deel van de samenleving worden geportretteerd op het moment dat het politiek goed uitkomt, terwijl er elke week vrouwen worden vermoord en verminkt, vaak door naasten en familie. In Duitsland heeft een op de vier vrouwen ervaring met fysiek geweld binnen haar relatie en negentig procent van al het geweld tegen vrouwen komt van mannen. Nee, niet elke man is een verkrachter, maar elke verkrachter is wel een man, en dan maakt het niet uit welke taal die spreekt of waar hij vandaan komt.

Is Keulen misschien een goed begin? In Europa is een discussie op gang gekomen over geweld tegen vrouwen en meisjes op straat. Seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes hoort bij een heteronormatieve cultuur waar mannen de macht hebben. Het vermengen van de discussie over seksueel geweld met het debat over migranten en vluchtelingen is pure hypocrisie. In Duitsland, maar ook in Nederland, is eigendom beter beschermd dan het lichaam van een vrouw die aangerand is. Wetten die seksueel geweld strafbaar zouden kunnen maken, worden door precies dezelfde mensen tegengehouden die nu zo hard roepen dat Keulen de nacht was die ons allemaal tot feministen heeft gemaakt. 

Reinhilde Sotiria König en Marina de Regt

Reply?

Stick to the subject, and show respect: commercial expressions, defamation, verbal abuse and discrimination are not allowed. The editors do not argue about deleted responses.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.