08 november 2016

Knallen in de verte

reacties 1

Het is een gewone doordeweekse avond en je zit lekker een filmpje te kijken. In de verte en af en toe dichterbij overstemmen knallen het geruis van verkeer. Normaal wimpel je dit weg met de gedachte dat het wel vuurwerk zal zijn, maar vandaag voelt het anders. Elke keer kijk je weer uit het raam of je dan ook echt vuurwerk kunt zien. Niet omdat je zin hebt in een spetterende show, stiekem ben je niet helemaal op je gemak.

Istanbul is een stad als geen ander waar ik ooit ben geweest. Eindeloos groot, midden tussen twee continenten en het kookpunt van een land in uitgeroepen noodsituatie. Afgelopen weken werd de stad weer goed richting het kookpunt geduwdKomend uit een land waar de grootste stad nog geen miljoen inwoners bevat en het woord coup wordt gebruikt voor kapsels of stapels ijsbolletjes, is dat nogal wat. Ik probeer Turkije niet te veroordelen om de stappen die hier in de politiek worden gezet en de conflicten die er heersen, omdat het om onvergelijkbare situaties gaat. Het enige wat ik doe is mijn ogen open houden en alles wat ik hoor en zie in me opslaan.

Afgelopen weken werd de stad echter weer goed richting het kookpunt geduwd. Het begon met de dag van de stichting van de republiek. Erdogan had de grote festiviteiten afgeblazen omdat hij het eigenlijk niet zo op heeft met de heldenstatus van Mustafa Kemal Atatürk, de stichter van de Republiek. Het afwimpelen van volksheld nummer één leek me nou niet de meest verstandige keuze. Kort daarna werd de hoofdredacteur van de laatste onafhankelijke krant opgepakt. De krant zou verdacht worden van Gülen-sympathieën, terwijl deze juist als eerste haar waarschuwingen omtrent Gülen had geuit. Bovendien werden opnieuw democratisch gekozen burgemeesters opgepakt en vervangen, gevolgd door het oppakken van de leider van de belangrijkste oppositiepartij met een stuk of zes miljoen aanhangers.

Ik geloof niet dat er achter elke deur een PKK-netwerk schuilt

De meeste Turken lijken nog te accepteren dat de maatregelen voor hun eigen veiligheid zijn, maar de gevolgen blijven niet uit. In Istanbul zijn vele protesten geweest waarvan een aantal met rubberkogels werden beantwoord. Enkele Turkse studenten raadden ons aan om de metro en Taksim te vermijden en eigenlijk het centrum in het algemeen. Whatsapp en Facebook waren afgelopen weekend afgesloten en het internet was dagenlang tergend langzaam. Ik moet wel toegeven dat elke drol (zelfs ik) met een buitenlandse VPN Facebook gewoon kan openen.

Veel Turken die ik spreek zijn al bang voor hun eigen schaduw. De wijk waar ik woon wordt ook als gevaarlijk bestempeld omdat er veel Koerden wonen. Ik ben misschien een beetje naïef maar ik geloof niet dat er achter elke deur een PKK-netwerk schuilt en al helemaal niet dat ze dan met granaten naar me gaan gooien terwijl ik rustig mijn boodschapjes doe. Wanneer ik iets zie of hoor, denk ik natuurlijk wel aan de gebeurtenissen en hoe onveilig het hier eigenlijk kan zijn. Ik voel nog meer dan eerst hoe anders en ingewikkeld Turkije is. Mijn dagelijkse ritme is echter niet veranderd, je gaat er toch gewoon van uit dat het jou niet zal overkomen. Al zal ik stiekem wel gerust zijn wanneer ik weer veilig op Nederlandse bodem sta.

{ Lees de  reacties }

hits 2
Door Annejet op 08 november 2016

Stoer helemaal in Istanbul, lijkt mij wel heel leuk!

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.