22 maart 2016

Humans of Boston (1)

Marthe als Cupido

Dag 1

“Deze bloemen moeten naar Ariana, Ariana S. Ze is een stagiaire bij Animal Research. Ze mag niet weten dat ze van mij zijn. Dank je wel!”

Aldus een gehaaste jongeman die de lift in rende van het Beth Israel Deaconess Medical Center, Feldberg-gebouw, mij een bos bloemen en een brief in de  handen drukte, en verdween.
“Komt goed, ik beloof het!” riep ik hem na terwijl de deuren sloten.

De volgende twee werkdagen bracht ik door met het zoeken naar Ariana S.

Eenmaal op de 8ste verdieping was er geen Animal Research Department. In het ziekenhuissysteem bestond er geen Ariana S.. In het Dana-Farbergebouw was geen Animal Research Department, en ook geen Ariana S. Animal Facilities kende geen medewerkers, Human Resources kende geen Animal research. Geen facebook. Geen twitter. Geen LinkedIn.

Wel een academia.com account. Ein-de-lijk had ik haar collega aan de telefoon. “Weet u waar Ariana S. werkt in BIDMC, Boston?”
“U spreekt met het Dexeus ziekenhuis, Madrid.”
Geen Ariana.

Dag 1 – avond

Deze bloemen moeten naar Ariana, Ariana S. Ze is een stagiaire bij Animal Research. Dit is Officer Smith, Public Safety, kunt u SL-T039 opengooien? Dank u wel!”

Ik was één stukje van de puzzel verder. Met Public Safety Officer Smith stond ik die avond in Animal Research, Slosberggebouw. Security meldde mij dat Ariana’s medewerkerskaart die dag was ingecheckt op de 2e of 3e verdieping van dit pand. De deur ging open en daar stond een vrouw.

“Ik schrik me dood!” gilde ze toen ze ons zag. “Ik dacht dat er een inbreker was. Wat doen jullie hier? Weten jullie niet dat hier gestoorde mensen inbreken die chemische wapens willen stelen?” En nee, ze kende geen Ariana S. “Could you please leave now?”

Dag 2

In het Slosberggebouw vind ik de receptie. De vrouw trekt één wenkbrauw op. Waar Ariana S. is? Bij jouw kantoortje natuurlijk! Right now! Op zoek naar jou! Ik word geïnstrueerd om te wachten en eindelijk loopt ze binnen. Op veiligheidssokken. Ariana.

“Hij heeft een paar erge dingen gezegd en me echt gekwetst. Ik heb het toen uitgemaakt. Vlak na Valentijnsdag. We hadden al een tijdje iets met elkaar en tot die tijd was het heel leuk, maar ik was nu echt verdrietig. Gisteren heeft hij bloemen bezorgd in het dierenziekenhuis waar ik ook werk.”

Ariana staat voor mij in mijn kantoortje. Ze leest haar brief. Op de kaart staat een panda waar ze onwillekeurig om moet glimlachen. Ze leest voor: ‘Deze keer geef ik je bloemen in een vaas, want ik wil dat het blijvend is. Het spijt me.’ Ariana kijkt me aan. “Vind je dat ik hem nog een kans moet geven? Ik denk dat ik hem in ieder geval weer bel. Om hem te laten weten wat hij jou allemaal heeft laten doen. He’s crazy.”

Met haar bloemen en haar kaart huppelt ze weg.

hits 4

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.