Niet weggaan, blijven, champagne

14 februari 2018

Niet weggaan, blijven, champagne

“Gaan jullie naar het filmfestival?” vraagt een vriendin als ik zeg dat mijn vriend en ik een weekendje naar Rotterdam gaan. “Nee”, zeg ik, “onze relatie kan het gewoon wel goed gebruiken.” Mijn vriend en ik hebben nu meer dan twee jaar verkering. We wonen samen, hebben een verbouwing doorgemaakt die weken langer duurde dan verwacht, we kennen elkaars minst sympathieke kanten. Hij vindt het niet meer charmant hoe slecht ik ben in schoonmaken, ik zie hem soms met een bezem/stofzuiger/vaatdoek in de weer en denk dan: wie maakt er nou zó vaak schoon? Kortom, de wittebroodsweken zijn over en we zijn er wel aan toe, een weekend samen weg uit onze vaste omgeving.

 

'Maar ik vind je geweldig', zeg ik. 'En de allerleukste ooit'

Ergens in Rotterdam in een hotelkamer zeg ik tegen mijn vriend dat ik het jammer vind dat onze relatie niet meer zo is als in het begin. We zitten in bad. Ik heb een heel flesje gratis hotelbadzout leeggestrooid waardoor het water nu naar kauwgomballen en neppe lavendel ruikt.
“Ik vind het ook weleens saai”, zegt mijn vriend.
“En soms denk ik dat ik voor zo’n soort relatie eigenlijk nog te jong ben”, zeg ik.
“Wat voor soort relatie?” vraagt mijn vriend.
“Zo’n serieuze”, zeg ik, “zo’n relatie waarin je samen een wasmachine koopt. Gordijnen uitzoekt. Ik heb helemaal geen mening over gordijnen, snap je.”
Mijn vriend knikt. “Dat snap ik wel”, zegt hij.
“Maar ik vind je geweldig”, zeg ik. “En de allerleukste ooit.”
“Ik jou ook”, zegt mijn vriend.
“Ik denk niet”, zeg ik, “dat het erg is dat we soms een beetje twijfelen.”
“Natuurlijk niet”, zegt mijn vriend. “Dat hoort er bij. Je vindt het met je vrienden toch ook weleens de ene keer minder leuk dan de andere keer. We moeten het er gewoon over blijven hebben. Het gaat erom dat je blijft praten.”
Ik knik. “Meestal ben ik heel blij met onze relatie.”
Mijn vriend hijst zich uit de badkuip en loopt druipend, naar neppe lavendel ruikend, naar de telefoon.
“Wat ga je doen?” vraag ik.
“Roomservice”, zegt hij, “Champagne. Vanavond vieren we.”

Ik kan die nacht in Rotterdam niet slapen. Ik denk aan hoe liefde soms niet weggaan is. Niet weggaan, luisteren, praten. Niet weggaan, blijven, champagne drinken in bad.

hits 2278

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.