Keuzestress (over álles)

24 november 2017

Keuzestress (over álles)

Zoals ik in mijn introductiecolumn al aangaf, struggle ik op dit moment ook met de vraag: wat ga ik hierna doen?!

Er zijn tegenwoordig zo veel opties waar je uit kunt kiezen, dat alleen al het nadenken over the near future zorgt voor keuzestress, zo erg dat je er u tegen zegt.

Ik zal jullie even meenemen in deze struggles en mijn main options:

- verder studeren
- reizen
- baan vinden.

Als je deze drie opties leest valt het allemaal nog wel mee, denken jullie nu, toch?

Helaas, was het maar zo'n feest. Alle drie deze opties komen met hun eigen voor- en nadelen en met 40 mini-opties die erbij horen.

Verder studeren betekent in mijn geval het volgen van een nieuwe bachelor aan de universiteit. Mini-opties: welke bachelor, welke universiteit, 10.000 euro per jaar omdat ik al een studie heb afgerond?!

Reizen zorgt op zijn beurt voor keuzestress en beslissingstress, want: waar ga ik heen? Australië, Azië, misschien wel een wereldreis?
Hoe lang wil ik weg? Hoe lang houd ik het vol zonder heimwee te krijgen naar mijn vriend, familie en vriendinnen? 1 jaar? 6 maanden? Misschien zelfs maar 2 weken?! Australië is toch een tikkie verder weg dan mijn minor die ik in Oxford heb gevolgd. Twee uur reizen en ik was weer thuis.

Of is het dan alweer tijd voor kleine mini-Roza's?

Tot slot een baan vinden. Die baan vinden hè, ook dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Als basispsycholoog (wat ik over 3 maanden al ben!) kom je vast aan een baan. Maar… wil ik redelijk wat geld verdienen dan staat mij nog een enorm traject te wachten waarin ik eerst 4 jaar werkervaring op moet doen, dan 2 jaar een opleiding moet volgen en daarna wéér 4 jaar een opleiding moet volgen. Denk ik, want dit traject maakt me zo nerveus dat ik alle regeltjes niet eens durf op te zoeken.

Maar hey. Laten we het even van een positieve kant bekijken. Het is inmiddels alweer 4,5 jaar geleden dat ik als 18-jarig guppie als Koos Vriendloos de Vrije Universiteit instapte om psychologie te studeren. Over 3 maanden loop ik er met een bachelor- en (hopelijk) masterdiploma op zak weg. Met een wereld vol keuzes aan mijn voeten. Ik ben 22 jaar oud, wie weet kan ik alle drie mijn opties met alle bijbehorende mini-opties nog wel uitvoeren. Of ben ik dan te oud en is het dan alweer tijd voor kleine mini-Roza's?

Oef, laten we het daar nog maar even niet over hebben. Mini-Roza's en volwassen zijn zorgen namelijk voor een hoop nieuwe mini-opties en keuzestress.

hits 709

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties