Illegaal in de verkeerde jas

16 december 2016

Illegaal in de verkeerde jas

Het leven van een spoorstudent (3)

Nederland heeft de laatste tijd een beetje moeite om de temperatuur constant te houden. Dit is helemaal niet erg. Een goed voorbereide spoorstudent heeft meerdere jassen. Alleen… een spoorstudent ís nooit goed voorbereid. Ik heb ’s ochtends echt geen tijd om de temperatuur te checken. Ik ben allang blij als ik met een normaal fietstempo de trein kan halen.

Er zijn twee scenario’s. De eerste is de winterjas. Lijkt een veilige keus, maar je komt er al snel achter dat ze de verwarming in het openbaar vervoer goed opstoken. Dit resulteert dus in bezweet op de uni komen. Het tweede scenario is de herfstjas. Op de fiets is dat nog te doen. In de trein is het top. Maar als je eenmaal de trein uitgaat en in Sloterdijk op de metro moet wachten verander je geheid in een ijspegel. Een soort Russian roulette met jassen dus.

Je zou denken dat ik ondertussen wel geacclimatiseerd zou zijn aan het openbaar vervoer (letterlijk en figuurlijk). Helaas gaat het nog weleens fout. Al hijgend constateer ik op het station dat ik mijn ov-kaart niet bij mij heb. Die zit nog in m’n andere jas. De trein komt eraan dus een kaartje kopen zit er niet meer in.

Als ik een gouden reistip mag meegeven: in de spits word je niet gecontroleerd. Dat is dan ook gelijk het enige voordeel van de spits. Tot Sloterdijk zal ik niet betrapt worden. Er is alleen één obstakel: metropoortjes. Je kunt natuurlijk een medereiziger lief aankijken en vragen of je hem/haar mag vergezellen door het poortje. Of je vraagt het gewoon helemaal niet. Dat kan ook, ik kan me alleen voorstellen dat dit niet altijd soepel loopt.

Tot Sloterdijk zal ik niet betrapt worden

Het is vroeg en dan vermijd ik graag alle mogelijke confrontaties. Aangezien ik met het openbaar vervoer overal kom, weet ik dat station Amsterdam Amstel geen metropoortjes heeft. Aan het begin van dit jaar, toen ik nog een onervaren spoorstudent was, reisde ik via dat station. Heb ik heel snel afgeleerd, en als je ooit in de spits metro 51 vanaf Amstel hebt gepakt weet je waarom. Pure ellende, maar helaas heb ik geen keus.

Met een zucht stap ik uit de trein en werp een blik op het overvolle perron. Ik probeer mezelf nog zo goed mogelijk te positioneren, maar tevergeefs. De metro komt er al aan, met beslagen ramen. Ik zet me schrap en probeer zo neutraal mogelijk te kijken. De deuren gaan open en ik duw mezelf naar binnen. Stilletjes bedank ik een onbekende entiteit voor mijn lengte. De deuren sluiten en terwijl de metro het station uitrijdt, kijk ik naar de vloekende reizigers die wij achterlaten.

Aangekomen op de VU voel ik mij euforisch. Ik ben op tijd, het zweetniveau is handelbaar en dat illegaal door het leven gaan geeft toch een boost adrenaline.

hits 3754

{ Lees de 1 reactie }

Zo zo!stiekem,foei.liefje.

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties