Gebogen door het leven

20 november 2017

Gebogen door het leven

Vroeger was het makkelijk te zeuren of te rebelleren tegen wat mijn ouders zeiden. In de eerste instantie had ik, net zoals de meeste kinderen, geen zin om toe te geven aan hun gelijk. Uiteindelijk kwam ik er eigenlijk achter dat ze wel degelijk goed zaten en ergens voelde ik dat ook wel, terwijl ik met ze discussieerde. Alleen wanneer de emotie het overneemt, is er geen ruimte voor zelfreflectie. Niet willen toegeven, terwijl je weet dat je fout zit... Ik heb er nog steeds dagelijks last van. Niet zo extreem als misschien zou lijken wanneer je dit leest, maar meer op een soort spiritueel niveau. Zeg maar: ik weet dat dit niet is wat ik wil, maar het is zo verleidelijk, dus ik doe het toch om dan vervolgens de rest van de tijd met schuldgevoel te zitten naar mezelf. ‘t Is alsof je jezelf opvoedt.

Ik zocht nooit naar sensatie en wist altijd al dat ik meer het type ben dat voor innerlijke vrede gaat. Het is alleen lastig om dat te doen en vol te houden als je omgeving niet meezit. Als je bent omgeven door mensen die de meute volgen en negativiteit uitstralen is het niet altijd even makkelijk om te doen waar je zelf voor staat. Ik neem omgeving hier in de breedste zin van het woord. Van de muziek die ik luister tot aan de mensen met wie ik dagelijks zit. Als ik merk dat ze me afhouden van waar ik voor sta of waar ik mijn leven aan wil wijden, houd ik tegenwoordig afstand. Vooral nu ik ongeveer heb uitgevogeld wat mij al die jaren dwarszat in mijn levensmissie ben ik extra gaan opletten op wat ik wel en niet toelaat. Ik zeef.

YouTube gaat nog zelden open, tenzij ik even snel een update wil van wat er speelt in mijn werkveld (de rapscene). Daarbuiten hou ik me er niet meer mee bezig. Ik word gewoon gek van die overload aan materialistische, oppervlakkige signalen.

Social media update ik alleen nog als ik iets te melden heb wat direct verband houdt met mijn rappen of schrijven. Ik check de updates niet meer van anderen. Niet omdat ik me zoveel beter voel dan hen, maar omdat er negen van de tien keer niets anders wordt gepost dan negatieve, inhoudsloze berichten.

Muziek en films check ik alleen nog als ik er een boodschap uit kan halen, anders laat ik het. En als ik eerlijk ben heb ik het gevoel dat ik er innerlijk rijker van word. Het doet me een beetje denken aan het Afghaanse gezegde dat een vruchtvolle boom laag hangt met gebogen takken over de grond, terwijl de takken van een vruchteloze boom star en stijf naar boven wijzen. Hoe meer je weet, des te bescheidener je wordt en hoe bescheidener, des te mooier.

 

hits 488

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties