De VU zoekt wereldveranderaars - best romantisch

22 februari 2018

De VU zoekt wereldveranderaars - best romantisch

De nieuwe bachelorcampagne van de VU is een parade van plaatjes vol pure poëzie. Een met kiwi (!) gevulde kroket (mijn favoriet), een vrouw die haar tong uitsteekt, met op het puntje een USB-stick gemonteerd. Een Pinokkio met een microfoon als lange neus.

Het zijn een paar geniale vondsten uit de campagne die op tongue-in-cheek-manier ervoor moeten zorgen dat aspirant-studenten alle andere uni’s laten liggen en voor de VU kiezen. Onder het motto Verander je Wereld vaart deze campagne heerlijk mee op maatschappelijke hot topics die tamelijk regelmatig het (wereld)nieuws domineren: cyberseks, de voedselindustrie en fake news. De VU wil wereldveranderaars aantrekken. Best een romantische gedachte eigenlijk. De nieuwe idealisten die in de schaduw van de millennials opgroeien en die allang geen last meer hebben van die poepchagrijnige babyboomers. Wat een feest moet dat zijn.

Toen ik ging studeren had ik van tevoren nul idealistische vergezichten

Toen ik ging studeren had ik van tevoren nul idealistische vergezichten. Ik was vooral geïnspireerd door een typisch Aziatische tip van mijn moedert (lees: een carrièreadvies gebaseerd op rijkdom dat later weer fungeert als economisch vangnet voor de ouders): ‘Ga economie studeren, dan kun je later bij een bank werken en je eigen centjes verdienen.’ Een heel opgeruimd en merkwaardig advies tegelijk,  omdat ik werd geboren met een nogal groot uitgevallen centrum van Broca* in mijn hersenen. Niemand verslond de taalboekjes zo rap als ik op de lagere school, van verhaaltjes schrijven met kop en staart werd/word ik zielsgelukkig. Dus toen ik na mijn highschool in Jakarta voor de allesbeslissende studiekeuze stond, koos ik praktisch: wat kan ik goed en waar loop ik relatief snel een studie mee door? Dat werd een propedeuse Engelse taal & letterkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Daarna studeerde ik af in de communicatie- & informatiewetenschappen.

Af en toe je levensvizier in de fine tune gooien

Even terug naar mijn wereldvisie voordat ik ging studeren: die had ik dus niet. Ik had niet per se de behoefte om iets te veranderen. Maar wat ik persoonlijk leuk vind om te constateren anno 2018 is dat nu juist deze nieuwe bachelorpropositie van de VU eigenlijk best toepasbaar is op iedereen die zijn levensvizier zo af en toe in de fine tune wil gooien. Want om de wereld te veranderen is het nooit te laat. Daar hoef je niet meteen supergewichtige en zware ideeën op los te laten. Zo at ik vorige week met vrienden een overheerlijke maaltijd in het buurthuis in Rotterdam-West waar ik woon. Dit Wijkpaleis koppelt verbinding briljant aan hands on-mentaliteit. Voorbeeld: je kunt je kapotte nespresso-apparaat hier niet langsbrengen en weer ophalen. Nee, je brengt je apparaat om het vervolgens samen te repareren met een buurtbewoner die zijn/haar klusjesskills aanbiedt bij dit buurthuis. Zo help je elkaar en ontmoet je mensen uit je buurt tegelijkertijd. Ik denk er zelf bijvoorbeeld aan om creatieve schrijfworkshops aan te bieden.

De wereld veranderen met mijn bovenmatig ontwikkelde centrum van Broca. In Rotterdam-West. Dit kon zelfs mijn moeder niet bedenken toen ze ooit met haar legendarische ‘Ga werken bij een bank voor de monnie’-tip kwam.

*Broca is het gebied in de grote hersenen dat spraak en de taalontwikkeling regelt.

hits 1370

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.