Sluit de verzorgingshuizen

OPINIE

26 maart 2013

Sluit de verzorgingshuizen

Henk Nies, bijzonder hoogleraar Organisatie en beleid van zorg, vindt dat verzorgingshuizen hun langste tijd gehad hebben.

Bureau Berenschot becijferde dat 800 van de 2200 verzorgingshuizen moeten verdwijnen als gevolg van de bezuinigingen. Schokkend nieuws voor wie hoogbejaarde ouders of grootouders heeft. Wat is er aan de hand? Onze overheid heeft besloten dat mensen met een minder zware zorgvraag niet meer in verzorgingshuizen zorg en ondersteuning krijgen, maar in hun eigen woonomgeving. Woonlasten moeten zij zelf betalen, de zorg komt uit sociale voorzieningen plus een niet onbelangrijk aandeel uit eigen bijdragen. Mensen die nu onder deze zorg vallen, worden van deze maatregelen uitgezonderd.

Verouderde huizen

Het is niet populair om te zeggen, maar het is een verstandig besluit om dit vraagstuk aan te pakken. Veel verzorgingshuizen voldoen niet meer aan de wensen van de huidige generatie ouderen, ze zijn over de datum. Ondanks de vergrijzing zien we op allerlei plaatsen al leegstand in deze instellingen, zeker nu hogere bijdragen worden gevraagd.

Echte vergrijzing moet nog beginnen

Bovendien blijkt Nederland internationaal gezien een vrij grote hoeveelheid ouderen in zorginstellingen te huisvesten, terwijl de echte vergrijzing nog moet beginnen. Niet vreemd dus om de ouderenzorg om te buigen. En dat kan ook wel. Een land als Denemarken heeft als sinds 1987 een verbod op ouderenzorg in instellingen. En Denen zijn het meest gelukkige volk ter wereld!

Een boodschap en een praatje

Een goede en gedurfde beleidsmaatregel, zo is mijn conclusie. Alleen, de invoering gaat niet van de ene dag op de andere. Mensen die in een verzorgingshuis wonen, geven niet voor niets hun vertrouwde woning en hun buurt op. Ze hebben behoefte aan een aangepaste woning, iemand die een oogje in het zeil houdt, die een boodschap doet, een praatje komt maken of een kaartje komt leggen. Ook belangrijk dat er wat aanspraak is. Iemand die wat hulp en persoonlijke verzorging kan bieden. Maar daarvoor hoef je niet in een verzorgingshuis te wonen. Dat kan ook in een goede woning, met hulp uit de samenleving en aanvullende professionele zorg. Er zijn al veel initiatieven die dit bieden.

Ouderen aan zet

Er zijn vier grote problemen met dit beleid. Zorgorganisaties dreigen failliet te gaan als ze zich niet snel genoeg kunnen omvormen. Woningcoöperaties moeten als gevolg van het Regeerakkoord inleveren en zijn daarom niet erg geneigd om in de woningvoorraad te investeren. En ouderen en de samenleving hebben het gevoel aan hun lot overgelaten te worden. Maar zij zijn zelf aan zet. Ze kunnen bijvoorbeeld hun eigen middelen in zorgvriendelijke woningen steken. Er zijn veel opkomende burgerinitiatieven die hierop inspelen. Maar het grootste probleem is tijd. Hoe snel kan onze samenleving veranderen zodat ze dit aankan?

Henk Nies
hits 5385

{ Lees de 1 reactie }

Blijkbaar, zoals tegenwoordig gebruikelijk is in de neoliberale neocon maatschappij, geldt er maar één enkele drijvende factor: geld. Het nieuwste slachtoffer zijn de verzorgingshuizen. Vervolgens wordt er een rode strik bedacht waarin de stinkende, dampende drol van het beoogde ouderenzorgbeleid vrolijk wordt verpakt. Ze roepen vervolgens trots “tadaaaa”. Maar het is een blijft natuurlijk gewoon een stinkende, dampende drol.

Waar gaan ze nou de fout in? Heeft men wel zich wel gerealiseerd dat ouderen niet louter uit van gezondheid en welvaart blakende Zwitserleven gepensioneerden bestaan?

Allereerst wordt er nergens met ook maar één enkel woord gerept over het schrikbarend snel toenemende aantal dementerenden in dit land (nu 140.000 en in 2050 meer dan 400.000) Willen we die soms in hun huiselijke omgeving houden zonder toezicht? Want als je continue toezicht wilt kunnen garanderen, zul je juist meer verzorgingstehuizen nodig hebben. Willen wij, als samenleving het op ons geweten hebben dat wilsonbekwame mensen massaal vervuilen, wegkwijnen achter glas, hun medicijnen niet innemen, of het gas aan laten staan? En dan heb ik nog niet eens over ouderen met lichamelijke kwalen.

Ten tweede gaat men ervan uit dat mensen in staat zijn aanmerkelijk meer geld te betalen voor zorg dan nu. Betalen voor zorg en ieder extraatje (een wasbeurt of zo) Zwitserleven . . . Het gratuite getekende plaatje van kaartje leggen of praatje maken met de verzorgde oudere, is er allang niet meer bij. Niet genoeg personeel. Dat liberalisering geld en betere kwaliteit oplevert is een door lobbyisten zorgvuldig in stand gehouden mythe. Tevens zijn lang niet alle ouderen kapitaalkrachtig. Zeker nooit van minima gehoord? Dan maar laten verkommeren in een armenhuis, zoals in de 19e eeuw?

Ten derde gaat men er wel zo makkelijk van uit dat de verzorging van de oudere door de huiselijke omgeving zal worden opgevangen (familie, vrienden, buren) En dat in een maatschappij waarbij man en vrouw steeds langer en meer moeten werken. De schoolgaande kleinkinderen waarschijnlijk. Daarnaast: bijna de helft van het aantal huishoudens bestaat uit alleenstaanden. Vrienden zullen even oud zijn en in dezelfde ellende verkeren.

Nee, een beschaafd land meet zich af aan wat men overheeft voor zijn zwakkere burgers. Blijkbaar hebben neocons en neolibs daar bijzonder weinig mee op. Zoiets noem ik barbaars.

Rick Vermunt
Bibliotheekassistent

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties