03 januari 2017

Zo luxe is het ouderlijk huis

Nu ik weer tijdelijk ‘thuis’ bij mijn ouders woon, besef ik hoe luxe alles hier is. Wel heb ik ‘thuis’ tussen aanhalingstekens gezet, aangezien ik de campus in Sheffield nu ook als mijn thuis zie. Toch heeft de campus gebreken. Dit heb ik me de afgelopen maanden niet gerealiseerd, aangezien alles zo normaal voor mij was. Maar het brede aanbod in mijn ouderlijk huis heeft daar verandering in gebracht.

Zo wilde ik bijvoorbeeld uit automatisme mijn was gaan doen, toen ik opeens een schone stapel kleding op mijn bureau zag liggen. Dat moment – even profiteren van de luxe die je als student niet altijd hebt – was weer heel fijn. Tuurlijk draai ik bij mijn ouders ook af en toe een was, en het is toch wel fris dat dit in een schone wasmachine kan. Vier wasmachines delen met ruim honderd man is namelijk ook niet altijd een pretje: denk hierbij aan wachttijden en matige hygiëne. Bovendien heb ik de afgelopen twee donderdagen geen brandalarm als wekker gehad. In Engeland zijn ze namelijk erg gesteld op brandveiligheid, veel meer dan in Nederland. Hartstikke goed natuurlijk, maar dit hield ook in dat ik elke donderdagochtend om 10.34 uur geconfronteerd werd met de enorme herrie van het brandalarm. En geloof me, met een brandalarm als ‘wekker’ op je vrije dag word je ook niet echt relaxed wakker. Daarnaast hoef ik me geen zorgen te maken over het feit of mijn koelkast wel gevuld is.

Elke donderdag werd ik om 10.34 uur gewekt door de enorme herrie van het brandalarm

Tot nu toe heb ik absoluut geprofiteerd van de voordelen van mijn ouderlijk huis, aangezien ik geld moet overhouden voor januari. Een retourtje Sheffield én een stedentrip naar Dublin zijn nou niet bepaald goedkoop. Ja, dat lees je goed: ik ga middenin de tentamenperiode genieten van mijn buurland. Ik heb namelijk – net als drie andere vriendinnen – alleen grote essays. Deze kunnen we – in tegenstelling tot tentamens – schrijven wanneer we willen, als het maar voor de deadline is. Het was dus een kwestie van goed plannen om onze belangrijkste deadlines heen.

Ik vind het wel echt een heerlijk vooruitzicht dat ik even kan wegvluchten van de overvolle bibliotheken en een campus vol stress. Ierland is echter niet het goedkoopste land op aarde. Als ik de prijs voor ons verblijf en de vliegtickets daarbij optel, is mijn stufi waarschijnlijk snel verdwenen. Daarbij wil ik ook nog graag op kamers in Amsterdam als ik terug ben, wat me ook flink wat moeite en geld gaat kosten. Maar als ik in februari niet direct een kamer kan krijgen, is dat geen ramp, als je nagaat wat mijn ouders mij te bieden hebben…

hits 2

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.