10 november 2016

Heimwee naar de NS en Beemsterkaas

Hoewel ik van tevoren wist dat er cultuurverschillen zijn tussen Engeland en Nederland, kwam de culture shock pas na enkele weken. In het begin kon ik de ‘Gouda Slices’ nog wel accepteren, maar ondertussen verlang ik hevig naar échte, goede kaas. En ik mis nog veel meer. Drop, boerenkool, stroopwafels, normaal bruin brood, pindakaas, hagelslag… En dan hebben we het nog niet eens over pepernoten (daar had ik in september al behoefte aan, kun je nagaan)! Gelukkig heb ik heel lieve vrienden die mij laatst via de post een ‘Hollands eetpakket’ hadden gestuurd.

Van de namaakstroopwafels en de plastic plakjes kaas ben ik dus niet echt onder de indruk. Maar wel van het traditionele Britse eten. Een English Breakfast, een Afternoon Tea, een Sunday Roast: alles heb ik uitgeprobeerd en alles is voor herhaling vatbaar.

Hoe kan ik nou de eeuwige vertragingen, uitvallende treinen en overvolle coupés missen?

Ik mis trouwens ook de Nederlandse Spoorwegen. Hoe kan ik nou de eeuwige vertragingen, uitvallende treinen en overvolle coupés missen? Dat komt door het treinensysteem in Engeland. Ze kennen het eenvoudige systeem van een OV-chipkaart niet en je bent een vermogen kwijt voor een treinkaartje. Van het Hollandse fenomeen ‘gratis reisproduct voor studenten’ hebben ze hier ook nog nooit gehoord. Iedereen was dan ook zwaar onder de indruk toen ik vertelde dat ik elke dag gratis naar de uni kon reizen. Hoewel de treinen hier vaak rijden en ook volgens schema, tippen ze technisch gezien niet aan de NS. Ze rijden niet op elektriciteit, waardoor het altijd wel even duurt voor zo’n groot gevaarte het station is uitgereden. Dit gaat vaak met zoveel lawaai gepaard dat je het gevoel hebt dat de trein elk moment kan ontploffen. Wat dan wél weer een voordeel is, is dat ze vaak langskomen met een karretje met eten en drinken (net zoals in het vliegtuig). Daarnaast hebben veel treinen stopcontacten onder de stoelen, en niet alleen in de eerste klas!

De bussen en trams hier rijden om de zoveel minuten. In mijn ouderlijk dorpje in Noord-Holland rijdt de bus maar één keer per uur, en ik weet nog heel goed dat ik twee keer per uur veel vond. Dat wordt straks afkicken, als ik weer terug ben.

Het laatste ‘Hollandse’ aspect wat ik mis, is de fiets. De vele heuvels en het chaotische verkeer, dat ook nog eens links rijdt, maken het mij vrijwel onmogelijk om te fietsen. Bovendien verkopen ze hier vrijwel nergens fietsen en zijn er bijna geen fietsers  te bekennen. Kortom, ik kan niet wachten om thuis weer lekker naar het station te fietsen, om vervolgens gratis in een moderne NS-trein te stappen, onder het genot van een bruin broodje met kaas!

hits 2

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.