17 november 2016

Halfway there

Afgelopen week ontving ik een mailtje van The Accommodation Office. Dat mijn contract over ruim twee maanden afloopt... En op een toon alsof ik elk moment deze prachtige stad kon gaan verlaten: ‘We hope you have enjoyed your stay in your University accommodation’.

Ik was lichtelijk verward – en bedroefd - toen ik dit las. Ben ik net lekker bezig hier in Sheffield, krijg ik zo’n mail! Over vijf weken vlieg ik al terug naar ons koude kikkerlandje om de kerstdagen op z’n Hollands te vieren. Daarna keer ik voor een kleine maand terug, om mijn laatste essays en opdrachten in te leveren. Het kerstdiner van onze vriendengroep staat al gepland, en we ondernemen nu extra veel activiteiten aangezien de tentamens en deadlines  dichterbij komen. Nog even naar Edinburgh, Liverpool en het Lake District (in drie opeenvolgende weekenden), en dan is het alweer bijna kerst…

Terwijl men in Nederland volop bezig is met Sinterklaas, is iedereen in Engeland al helemaal into kerst.  Afgelopen weekend was ik in Manchester: één en al gekkigheid. Pratende Rudolphs, ontelbare kraampjes met German Glühwein en nog veel meer zoetsappigs: beter kan ik het niet omschrijven. Niet alleen het besef dat kerst dichterbij komt herinnert me aan het feit dat ‘de beste periode uit mijn leven’ al bijna ten einde komt. Ook de docenten herinneren me eraan, door dreigende, herhaalde quotes als ‘We are already in week 8, you have to start being serious right now!’

Laat ik nou net een ander journalistiek standpunt hebben dan mijn Britse medestudenten

Gelukkig zijn ze minder intimiderend als het om ‘de visie van een internationale student’ gaat. Bij de journalistieke vakken die ik volg is het niet alleen een kwestie van kennis in je opnemen en toepassen. Het gaat voornamelijk om discussies met elkaar voeren en onderbouwen waarom jij iets vindt. En laat ik nou net een ander journalistiek standpunt hebben dan mijn Britse medestudenten, wat trouwens ook geldt voor de drie Spaanse studenten en de Amerikaanse studente met wie ik de vakken volg. Zo analyseerden we laatst een artikel uit een gratis Britse ‘mainstream’-krant, Metro. De docent en de Britse studenten vonden dit een kwalitatief goede krant, terwijl de Amerikaanse studente de inhoud letterlijk ‘shit’ noemde. Ik ben het redelijk met haar eens: naar mijn mening is de inhoud vergelijkbaar met die van de Privé of de Story in Nederland.

Interessant en inspirerend zijn de colleges dus absoluut. En het leuke is dat de docenten hier erg geïnteresseerd zijn in de standpunten van internationale studenten. Tijdens ‘Free Speech en Censorship’ vroeg de docent dan ook aan ons hoe ‘vrij’ de pers is in Spanje, Amerika en Nederland. In Engeland schijnt er nogal wat censuur te zijn, waar de Spaanse studenten verrast op reageerden. In Spanje gaat alles blijkbaar rustig z’n gangetje, publiceert iedereen wat hij of zij wil en maakt het niet uit dat een artikel een paar uur na de deadline online komt: een ‘siësta way of life’ dus. Ik leer dus niet alleen meer journalistieke skills, maar ik verrijk ook mijn kennis over andere culturen en de bijbehorende standpunten. Aangezien ik al op de helft ben, moet ik maar extra genieten van al die inspirerende colleges en discussies!

hits 2

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties.

Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.