Zingen voor de Waseda Big Bears

04 mei 2017

Zingen voor de Waseda Big Bears

In het buitenland studeren is voor mij (ook na een maand nog) één groot avontuur. Het kiezen van een passende universiteit is voor sommige misschien wel het belangrijkst. Redenen hiervoor kunnen zijn: het vakgebied van de universiteit, de prestige die de instelling geniet in binnen- en buitenland of simpelweg de stad en het land van vestiging. Voor mij was de keuze best simpel: ik wilde per se naar Tokio om een totaal andere cultuur te ervaren en om een poos te wonen in een echte wereldstad – Amsterdam is eigenlijk maar een klein dorpje in vergelijking met Tokio.

Een mooie bijkomstigheid is dat mijn gastuniversiteit Waseda tot de absolute top in Japan behoort. Als je Japanners vertelt dat je aan deze universiteit studeert dan is de verbazing direct van hun gezichten af te lezen. Als ik mijn faculteit noem, de School of Political Science and Economics (Seikei), het paradepaardje van de universiteit, dan is het helemaal over en uit. Mijn faculteit heeft dan ook het mooiste pand van de hele campus. Originele oude dakpannen en gevels als interieur met aan de buitenkant fel blinkende glazen panelen. Een mix van modern en antiek, dat vind ik prachtig.

De campus zelf is eigenlijk behoorlijk vergelijkbaar met onze eigen VU-campus. Verschillende gebouwen met hun eigen distinctieve uiterlijk en faciliteiten die op een steenworp afstand van elkaar staan. Het grote verschil is dat het op en ook vooral rond de campus bruist van het leven. Doordat de campus zich midden in de drukke stadswijk Shinjuku bevindt, zijn er ontzettend veel lunchspots en koffietentjes te vinden. Met de 50.000 studenten die studeren aan mijn gastuniversiteit moet je er snel bij zijn. Alle eetgelegenheden zitten bij het begin van de lunchpauze, net na twaalven, direct tjokvol. Mijn studiegenoten en ik kopen vaak een ‘bentolunch’ om vervolgens in de grote tuin op het campusterrein op te eten. Een bento is een warme lunchbox met rijst, vlees, groente en soms zelfs vers fruit. Het wordt bereid voor je neus en daarbij komt nog dat het goedkoop is, voor zo'n 4 tot 5 euro heb je al een heerlijke bento. De Okuma Garden, de naam van de grote tuin op de campus, is voor mij werkelijk een oase in de drukte van Tokio.

Als je je afvraagt of er iets als een mensa bestaat, ja die hebben ze hier ook. Maar in plaats van burgers, gezonde broodjes en aardappelen met een stukje vlees eten ze in Tokio even anders. De basis is een kom rijst die wordt aangevuld met verschillende soorten vlees, salade, diverse sauzen en specerijen. De Japanse curry is ondertussen een van mijn favoriete gerechten geworden.

Verder heeft de universiteit veel weg van de Amerikaanse colleges, met name als het gaat over de sportcultuur. In Japan hebben middelbare scholen officiële sportteams en de universiteiten doen er een schepje bovenop. Universiteitsteams zijn bij Waseda groots. Zo heeft het American footballteam van Waseda een jaarlijkse wedstrijd tegen zijn aartsrivaal Keio. Wat een belevenis was die wedstrijd, ook al was die weinig spannend. De Waseda Big Bears waren heer en meester op het grasgroene veld in het oude Olympisch stadion in het zuiden van het centrum van Tokio. Aan het eind van de wedstrijd werd de overwinning gevierd. Uit volle borst zongen de supporters het overwinningslied – bij mij bleef het bij neuriën omdat ik de tekst niet wist. Het vrolijke lied werd ondersteund door een halve cirkelbeweging met gestrekte arm, waarbij ze op het hoogste punt de vuist verticaal naar beneden lieten vallen. En op het moment dat iedereen, jong en oud, meedeed aan dit tafereel voelde ik mij een met de honderden overwinnaars. De belevenis is zeker voor herhaling vatbaar. Dus de volgende keer wordt het de derby van het honkbalteam dat nog spectaculairder is, heb ik mij laten vertellen.

hits 1463

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties