Sponsors jagen

03 maart 2017

Sponsors jagen

Hoe doe je dat, een congres organiseren? En waar loop je tegenaan? De congrescommissie van de psychologen- en pedagogenstudievereniging VSPVU organiseert elk jaar het verenigingscongres, dus die zal het vast weten. Advalvas volgt de commissieleden in de voorbereiding naar het congres op 3 oktober.

Taboes

Het VSPVU-congres gaat dit jaar over taboes. Zes sprekers vertellen hun verhaal, van pedofiele en kind-oudermishandeling, tot relaties met robots en de neurologische basis van schaamte. De dagvoorzitter is neuroprof Erik Scherder en de cabaretier Dian Liesker verzorgt een grappig en interactief intermezzo. Het congres is op 3 oktober 2017. Er komen ongeveer 350 mensen, zowel leden van de VSPVU als geïnteresseerden van buiten de VU.

“Ik heb een paaldansbedrijf benaderd om ons congres te sponsoren”, zegt sponsorcoördinator Senna Dik, eerstejaars psychologie. “Dat past toch mooi bij het thema Taboes. Het VSPVU-bestuur vond het ook goed, ondanks dat het misschien niet een bedrijf is dat echt bij de vereniging past, maar helaas wilden ze niet.

“Het bestuur controleert of de bedrijven die we willen benaderen wel een goede link hebben met psychologie en pedagogiek, of ze goed zijn voor de vereniging en of niet ook andere commissies diezelfde bedrijven al willen vragen. Bij ons vielen daardoor wat reisorganisaties af.

“Als ik iemand te spreken krijg, vertel ik over het congres en benoem de voordelen voor dat bedrijf. Als ze iets met psychologie doen, zeg ik iets over al die studenten die naar het congres zullen komen. Sportorganisaties vertel ik over de nieuwe studenten die in oktober net beginnen met studeren en misschien nog een sport zoeken. En Erik Scherder, de dagvoorzitter, kennen ze ook, dat maakt extra enthousiast.

Veel mensen hebben moeite met telefoneren, dat leer ik hier wel van.

“Ik vraag dan of ze ons initiatief willen steunen. Het liefst met geld, maar het kan ook door nuttige dingen te bieden voor in de goodie bag. Op dit moment heb ik ongeveer de helft van wat we begroot hadden binnengehaald, waaronder ook twee grote sponsoren die veel reclame krijgen; op de poster en flyers, paginavullend in het programmaboekje,  met een eigen flyer in de goodie bag en op het scherm in de pauze.

“Ik heb ook een organisatie voor pedofilie benaderd. Ze hadden geen telefoonnummer om de organisatie te spreken te krijgen, dus toen heb ik gewoon de hulplijn gebeld en mijn woordje gedaan. Ik werd toen goed verder geholpen, dus heb op die manier toch iemand kunnen spreken.

“Negen van de tien keer word je afgewezen. Of ze zeggen: Stuur maar een mail, en je hoort niks meer. Dus ik moet er flink achteraan zitten. Bellen of langsgaan is het beste, dan zeggen ze minder snel nee. E-mail blijft liggen of komt in de spambox.

“Het eerste telefoontje vond ik wel eng. Ik moet ook beginnen met een hele lange zin! Ik ben Senna Dik, sponsorcoördinator van de studievereniging voor psychologie en pedagogiek aan de VU. Dat is zo’n verhaal, maar anders hebben ze geen idee wie je bent.

“Deze functie in de congrescommissie leek me toch het leukst. Ik heb zoiets nog nooit gedaan en het leek me nuttig om te leren. Veel mensen hebben moeite met telefoneren, dat leer ik hier wel van. De meeste mensen zijn ook heel aardig. Eén man zei keihard, toen ik net alles had gezegd: Dat is niet interessant voor mijn bedrijf, mevrouw. Dat was wel heel direct, maar hij heeft toch ook gelijk.

“De hele grote bedrijven hoef je niet te proberen, die hebben geen interesse of ze doen niet meer aan sponsoring op die manier. Maar de bedrijven moeten ook weer niet te klein zijn, want dan hebben ze geen geld.

“De deadline is eind maart, dan moet ik het geld binnen hebben. Mocht ik er niet uit komen, dan springen de andere commissieleden bij – ze regelen nu al grotendeels de inhoud van de goodie bags. Daarna hoef ik geen sponsors meer te zoeken, maar ik moet wel nog alles rond de contracten regelen en het contact houden met de sponsors over de levering van flyers en hen uitnodigen om zelf te komen.

“Er komt meer kijken bij zo’n congresorganisatie dan je denkt, dus je leert er veel van. En het is allemaal zo vrij op zo’n grote universiteit. Als je alleen naar college gaat, kun je best eenzaam worden. Door actief lid te zijn van een vereniging leer je veel mensen kennen. We eten ook elke week samen. Het is leerzaam, en ik vind het gewoon gezellig.”

hits 2377

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties