Ivoren torens

25 november 2016

Ivoren torens

Al op de eerste dag van mijn nieuwe leven aan de universiteit werd ik door een handenwrijvende docent gefeliciteerd met het feit dat ik ‘nu bij de hoogst opgeleide laag van Nederland hoorde’. Ik niet alleen trouwens, de hele klas werd met dit heuglijke feit gefeliciteerd. Daar zaten we dan, glimmend van trots achter onze MacBooks, hoogopgeleid te zijn, nog niets geleerd maar toch vast dat: wij horen bij de hoogst opgeleide laag van Nederland.

Ik ben geschrokken van Trumps presidentschap. Ik had niet gedacht dat een openlijke racist met seksistische trekken die klimaatverandering ontkent anno 2016 nog aan de macht zou kunnen komen in een democratie. Daar zat ik naast. Dat kan, de democratie is de tirannie van de meerderheid (Alexis de Tocqueville, inmiddels een paar dingen geleerd), soms hoor je erbij, soms niet en het is voor ieder mens te hopen dat hij af en toe bij de meerderheid mag horen.

Daar zaten we dan, glimmend van trots, hoogopgeleid te zijn

Maar waar ik ook van geschrokken ben, zijn de hoogopgeleide reacties om mij heen. De reflex allerlei dingen te dóén, waar ik helemaal vóór ben, maar die dingen alleen te doen in het gezelschap van mensen met een masterdiploma op zak. Ik werd uitgenodigd mijn zorgen omtrent de democratie te delen tijdens een ‘informatieve politieke bijeenkomst voor jonge filosofen, kunstenaars, economen, muzikanten en wetenschappers’.

“En de rest dan?” vroeg ik.

“Welke rest?” vroeg de jongen die me uitnodigde. Hij meende dat.

hits 1424

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties