Fashionably late

05 september 2017

Fashionably late

Ik werd wakker na een kort dutje na het avondeten en keek op mijn mobiel: 22.45. Hoe laat begon de prevía (preborrel) ook alweer? Ik zocht snel de whatsapp-geschiedenis op van de groepsapp en zag dat het al om 22.30 begon. Gehaast stond ik op en maakte me snel klaar voor het avondje uit. Ik voelde me meteen beetje gestrest, want ik kon er nu pas op zijn vroegst 23.30 zijn, als de bus een beetje meezat, na ja fashionably late genoeg dacht ik zo. Aangekomen bij het huis hoorde ik Spaanse muziek door de luidsprekers schallen, ik drukte op de bel en ik was verbaasd toen ik niemand in de deuropening zag staan. Uiteindelijk bleek ik alsnog een van de eersten te zijn, iedereen kwam nog later...

Het begrip tijd is hier zo anders dan Nederland. Als je hier om negen uur college hebt, komt de professor om tien over negen aan. Een half uurtje later arriveren voor een etentje of een afspraak met vrienden is prima op tijd. Soms is de persoon zelf nog niet eens thuis op de afgesproken tijd. Ik merk zelf dat ik nu ook helemaal in het Argentijnse ritme zit. Ik ga standaard tien minuten later weg dan ik eigenlijk moet om op tijd te zijn.

Het begrip tijd gaat hier samen met de uitspraak ‘tranquilo(ooo)’: rustig aan. Als de bus er na tien minuten nog steeds niet is, (het is hier echt een loterij wanneer die komt want er is geen dienstregeling), en je appt je vriend dat je later bent, is dat de eerste reactie die krijgt. Als je je zorgen maakt of er nog wel kaartjes over zijn voor de discotheek…. Als je niet meteen je pinpas kunt vinden of als je nog even koffie wilt halen maar er een lange rij is… niemand maakt je hier verwijten over te laat zijn

Ik zit nu helemaal in het Argentijnse ritme

Maar hoe doen ze dat dan met gevallen waarbij je wél op tijd moet zijn? Die vraag stel ik me dan wel af en toe. Zo ga ik met een organisatie naar een voetbalwedstrijd waarbij we echt ruim op tijd aanwezig moeten zijn. In de mail met instructies wordt er drie keer gehamerd op punctualiteit, maar stiekem gok ik dat ze alsnog minstens een half uurtje extra tijd hebben ingecalculeerd.

Op de prevía wordt er opeens gehaast geroepen: “Kom we moeten nu weg anders zijn we te laat voor de gratis entree.” In ongekende snelheid zijn de dertig mensen verzameld en lopen we gezamenlijk naar de discotheek, Kika. Dit is misschien het enige moment dat Zuid-Amerikanen wel op tijd kunnen zijn. In dat opzicht zijn we gewoon wel allemaal hetzelfde, niet (extra) geld betalen als het niet nodig is.

hits 853

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties