De struisvogelpolitiek van rechts

30 maart 2017

De struisvogelpolitiek van rechts

De afgelopen verkiezingen gingen over identiteit. De nationale identiteit. Wat betekent het om een Nederlander te zijn? De stelling van Maxima dat de Nederlander niet bestaat werd onder stoelen en banken geschoven en men kwam met typeringen als ‘de Nederlander doet normaal’ en ‘de Nederlander bevindt zich in een joods-christelijke cultuur’. Het voorschrijven van een nationale identiteit is hoogst problematisch, maar de hypocrisie van rechts en met name de VVD, is stuitend.

Als we het willen hebben over nationale identiteit, dan moeten we grijpen naar de geschiedenis en naar de cultuur. De plek bij uitstek om te reflecteren op die cultuur en die geschiedenis, is de universiteit. De universiteit is immers niet alleen de plek waar de zwaartekrachtgolven worden ontdekt, maar zou ook de plek moeten zijn waar het nationale (im)materiële erfgoed wordt bediscussieerd en bekritiseerd op een manier die ook een weerslag zou moeten hebben op de samenleving. De rechtse politiek heeft de universiteit in de afgelopen 20 jaar alleen maar uitgekleed.

De trend van internationalisering wijst in de richting van een terugkeer naar middeleeuwse praktijken

Wat heeft rechts namelijk de afgelopen jaren uitgevoerd? Allereerst is de rijksbijdrage per student fors gedaald: van 2000 tot 2015 berekent VSNU een daling van 27%. De universiteiten zijn zo genoodzaakt om de studenten binnen te halen die zelf een hogere bijdrage met zich meenemen: de internationale studenten. Et voilà: de trend van internationalisering wordt ingezet. Internationale studenten zijn fantastisch en er zijn onderzoeken die uitwijzen dat een zogeheten ‘International Classroom’ voordelen oplevert voor de student. Maar op het vlak van de geesteswetenschappen in relatie tot de Nederlandse cultuur heeft dit alleen maar negatieve gevolgen: geschiedenis wordt history, literatuur wordt literature, filosofie wordt philosophy.

Ik juich een tweetalige campus toe, maar de trend van internationalisering wijst eerder in de richting van een terugkeer naar middeleeuwse praktijken: het instituut dat een handreiking naar de samenleving zou moeten doen, spreekt de taal van het volk niet meer. Het moment dat de universiteit de taal van het volk niet meer spreekt, is de universiteit ook niet meer de beschermheilige van het traditionele culturele erfgoed. Het afgelopen jaar heeft rechts door zijn beleid de internationalisering alleen maar meer gestimuleerd met als gevolg dat er een gapend gat zit in het nationale bewustzijn. Het is dan niet gek dat de voorbeelden van nationale identiteit niet verder reiken dan een holle slogan. Als rechts echt werk wil maken van de nationale identiteit, moet het zijn kop uit het zand halen en de rijksbijdrage per student fors verhogen. Alleen dan kunnen Nederlandse universiteiten van twee walletjes eten: zich de International Classroom laten smaken en ook nog steeds het Nederlandse culturele leven voeden.

hits 1225

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties