In de startblokken

28 augustus 2017

In de startblokken

Precies drie jaar geleden startte mijn tijd in Amsterdam als student aan de VU en ik kan me herinneren dat ik deze tijd vrij stoutmoedig en vol verwachtingen inging. Ik had namelijk al erg lang uitgezien naar de dag waarop ik het prachtige Twente kon verruilen voor het schitterende Amsterdam om daar te beginnen aan mijn bachelor theologie.

Nu er inmiddels drie jaren verstreken zijn en ik mijn bachelor bijna afgerond heb, begin ik aan een volgend hoofdstuk van mijn avontuur: de USR. Hoewel beide hoofdstukken aan de VU gesitueerd zijn, is er een tekenend verschil tussen toen en nu: waar ik drie jaar geleden nog behoorlijk onvoorbereid aan mijn bachelor begon, begin ik nu juist klaargestoomd – waarvoor dank aan mijn voorgangers – doch vol spanning aan het raadsjaar. Misschien zit dat verschil in een reeds verloren onwetendheid, verloren door de gewaarwording dat het leven vol verrassingen zit en dat je van tevoren nooit kunt voorzien wat je precies te wachten staat.

Ons bonte gezelschap heeft nog een aantal prachtsprongen in zijn mars

Zo had ik voor mijn tijd in Amsterdam nooit het besef dat de VU meer zou zijn dan alleen het gebouw waar ik onderwijs zou volgen en dat deze universiteit zou worden tot een thuishaven waar ik niet alleen studeer, maar ook werk en mijn vrienden ontmoet. Zo heb ik ook nooit geweten hoe het voelt om aan de vooravond van het nieuwe academisch jaar, met honderden kersverse en doorgewinterde studenten tezamen op het campusplein te staan en met hen het nieuwe jaar – en voor velen een nieuw hoofdstuk – te openen. Daar sta je dan, te midden van al die onbekende mensen en toch ben je allemaal daar verbonden in een stemming van verwachtingsvolle spanning.

Dat is precies de stemming waarin ik mij nu ook bevind, want na mijn voorgangers vier maanden lang op de voet te hebben gevolgd, weet ik dat ik nog steeds geen idee heb wat mij en mijn mederaadsleden dit jaar precies te wachten staat. Wat ik wel weet is dat onze voorgangers de lat hoog hebben gelegd en ik ben daarom blij dat ik de afgelopen vier maanden niet alleen mijn voorgangers heb meegemaakt, maar dat ik ook mijn raadsgenoten heb zien warmlopen. Want hierdoor weet ik dat, hoe hoog de lat ook is gelegd, ons bonte gezelschap een aantal prachtsprongen in zijn mars heeft.

 MARC LAMAIN, voorzitter universitaire studentenraad 2017-2018

 

hits 978

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties