70 uur per week doorbuffelen

18 april 2017

70 uur per week doorbuffelen

Dit is inmiddels mijn vierde weekend in B-town en alles begint op zijn plaats te vallen. Het vakantiegevoel dat ik eerst had, begint langzaam weg te ebben. Ik begin mij al een klein beetje lokaal te voelen. Ik wacht niet meer braaf tot elk stoplicht op wit springt. Het gevoel van schaamte als ik met sneakers onder m’n pak naar werk toe loop, heb ik niet meer. Ik ben gewend geraakt aan het feit dat de gemiddelde boodschappenwagen hier een Ford F150 Raptor is en dat één parkeerplaats groot genoeg is voor drie Fiat Panda’s.

M’n pakken beginnen al iets strakker te zitten

Maar waar ik nog niet gewend aan ben geraakt zijn de temperatuurswisselingen. Hoewel Boston op dezelfde breedtegraad als Amsterdam ligt, heeft het een continentaal klimaat. Met andere woorden: koude winters en warme zomers. De jaloersmakende beelden van het weer in Nederland vallen in het niet als zich hier plotseling 31 graden tevoorschijn tovert. Deze uitschieter zag ik gelukkig al een week eerder aankomen en het kan haast geen toeval zijn maar ik heb de hele middag geen enkele afspraak staan.

Dit heerlijke weer is perfect om de Amerikaanse porties eraf te rennen langs de Charles River. M’n pakken begonnen toch al iets strakker te zitten. Er is wel minder een pakkencultuur dan ik had verwacht. Maar mijn Kellog’s-horloge valt helaas in het niet bij de uurwerken van de mensen die ik interview. Zowel binnen de organisatie als er buiten. Toch gaan de interviews voor mijn scriptie beter dan gepland. Na een paar 70-urige werkweken doorbuffelen zit ik veel eerder dan verwacht op mijn target. Het wordt tijd voor een beetje rust en ik boek daarom twee trips voor eind april naar Los Angeles en San Francisco om dat vakantiegevoel weer op te zoeken.

hits 1499

Reageren?

Houd je bij het onderwerp, en toon respect: commerciële uitingen, smaad, schelden en discrimineren zijn niet toegestaan. De redactie gaat niet in discussie over verwijderde reacties